ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

23 Δεκεμβρίου. Μια ημέρα που την περιμέναμε πώς και πώς στα μαθητικά μας χρόνια, καθώς ήταν η μέρα που σηματοδοτούσε την έναρξη τών διακοπών τών Χριστουγέννων!

Εκείνη τη μέρα κάναμε τη σχολική γιορτή. Από τις προηγούμενες μέρες, η τάξη είχε στολιστεί εορταστικά, είτε με κάποιο μικρό δεντράκι, είτε με κάνα δυο στολίδια, είτε με κάποιες εικόνες στους τοίχους ή στα παράθυρα.

Στις πρώτες τάξεις τού δημοτικού, τη γιορτή την κάναμε στην τάξη.
Στη συνέχεια πήγα σε άλλο σχολείο, το οποίο διέθετε και θέατρο, οπότε όλο το σχολείο γιόρταζε εκεί μαζί.

Στη γιορτή απαγγέλλαμε ποιήματα…

…και τραγουδούσαμε χριστουγεννιάτικα τραγούδια, πολλά από τα οποία ακούγαμε για πρώτη φορά.

Όταν τελείωνε η γιορτή, γύριζα σπίτι, σιγοτραγουδώντας κάποια από τα τραγούδια, που είχαμε τραγουδήσει, όπως αυτό που φαίνεται παραπάνω, σε μια κακοτυπωμένη, πολυγραφημένη σελίδα με τραγούδια από μία από αυτές τις γιορτές, το οποίο, τόσα χρόνια μετά, ακόμα να μου φύγει απ’ το μυαλό:

Ἅγιε μας Βασίλη τραγουδοῦν τά χείλη νά καλοσορίσῃς τά καλά παιδιά
πού σέ περιμένουν μ’ ἀνοιχτή καρδιά.-.Μέσα στή σακκούλα νά τά φέρῃς
οὗλα μῆλα καί σταφίδες πίττες πιό γλυκές, κοῦκλες παιχνιδάκια καί
πολλές εὐχές.
τ’ ἄσπρα σου τα γένια μοιάζουν ἀσημένια φόρεσε τήν κάππα κι εἶναι
παγωνιά κι ἔλα μέ τά δῶρα, μέ χρυσῆ καρδιά. Μέσα στή σακκούλα… .

Φτάνοντας στο σπίτι, στόλιζα το χριστουγεννιάτικο δέντρο, συνεχίζοντας να σιγοτραγουδώ.

Στην αρχή το δέντρο ήταν ένα μικρό, επιτραπέζιο. Τα φωτάκια ήταν κάτι το άγνωστο. Υπήρχαν όμως, κεράκια, τα οποία ανάβαμε, αν τα ανάβαμε, ελάχιστα την παραμονή, διά τον φόβον τής πυρκαϊάς. Μια από τις πρώτες αναμνήσεις μου είναι να μου λέει ο πατέρας μου ότι θα στολίσουμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Ίσως γι’ αυτό να με γοητεύουν τόσο πολύ τα χριστουγεννιάτικα δέντρα.

Στη συνέχεια πήραμε ένα πιο μεγάλο δέντρο, γύρω στο ενάμισι μέτρο, που τότε φάνταζε πελώριο. Τώρα, θα το έλεγα ψωραλέο.

Φάτνη αρχικά δεν είχαμε, μέχρι που φτιάξαμε στο σχολείο μία με χαρτοκοπτική, την οποία έφερα στο σπίτι και τη βάζαμε κάτω από το δέντρο επί χρόνια.

Δίπλα στη φάτνη, τη διακόσμηση συμπληρώνανε κάποια χριστουγεννιάτικα ημερολόγια με όμορφες παραστάσεις, που μου είχαν χαρίσει.

Όταν ήρθε η ώρα εκείνο το δέντρο ν’ αποχαιρετήσει τον μάταιο τούτο κόσμο, το αντικαταστήσαμε με ένα άλλο, το οποίο, εκτός από «πελώριο», τότε φάνταζε και «φουντωτό». Κι αυτό ψωραλέο φαίνεται σήμερα!

Συζητώντας με γνωστούς και φίλους, παίρναμε όμως διάφορες ιδέες. Μία από αυτές ήταν να καλύπτουμε το δέντρο με «χιόνι σε φακελάκια». Αυτό το χιόνι πρέπει να ήταν υαλοβάμβακας, και κάθε φακελάκι περιείχε μια μικρή τουφίτσα. Την τουφίτσα την άνοιγες σιγά σιγά με το χέρι, να γίνει σαν ιστός αράχνης, και την άπλωνες στο δέντρο. Με καμιά ντουζίνα φακελάκια καλυπτόταν όλο το δέντρο, δίνοντάς του όγκο και κρύβοντας κάπως τις ατέλειες και τα καλώδια από τα φωτάκια.

Άλλη ιδέα, που είχαμε πάρει από γνωστούς, ήταν η κατασκευή μιας «σπηλιάς» από χαρτί βελουτέ στη βάση τού δέντρου, η οποία αφενός έκρυβε την άσχημη ψευτογλάστρα τής βάσης και τα καλώδια από τα φωτάκια, αφετέρου φιλοξενούσε τα κουκλάκια τής φάτνης!

Κάπου εδώ κάναν την εμφάνισή τους και τα φωτάκια. Το πρώτο σετ απαρτιζόταν από δώδεκα όλα κι όλα κομμάτια, με ένα ακανόνιστο σχήμα. που θυμίζει αστέρι. Όταν μου τα πρωτόφεραν, δεν μου άρεσαν, διότι ήθελα εκείνα τα ψιλά, που έβλεπα σε άλλα σπίτια. Τώρα, που τα ψιλά φωτάκια, χωρίς διακοσμητικό κάλυμμα, είναι ο κανόνας, αυτά τα φωτάκια είναι από τα πιο πολύτιμα αποκτήματά μου, και καταβάλλω αγώνα να τα διατηρώ σε λειτουργία!

Μικρός είχα και τη μανία να καταπιάνομαι με τα ηλεκτρολογικά. Εκτός από τις πρίζες τού σπιτιού, που τις άλλαζα όλες εγώ, είχα φτιάξει και ένα σετ φωτάκια για το δέντρο, με διάφορα μεγάλα, πολύχρωμα λαμπάκια. Ολίγον κιτς, αλλά εμένα με εντυπωσίαζαν. Ευτυχώς ή δυστυχώς, σταμάτησα να βρίσκω ανταλλακτικά και, καθώς τα λαμπάκια αυτά καιγόντουσαν πολύ εύκολα, τα φωτάκια αυτά περιήλθαν σε αχρηστία.

Η διαδικασία τού στολίσματος του δέντρου θα επαναλαμβανόταν τα Χριστούγεννα, όταν θα πηγαίναμε να περάσουμε τη μέρα στη γιαγιά μου, η οποία περίμενε να της στολίσω εγώ το μικρό της δεντράκι με τα παλιά στολίδια.

Μετά το δέντρο, σειρά είχε η διακόσμηση τού σπιτιού, αρχίζοντας από τα παράθυρα, τα οποία στόλιζα με χιόνι σε σπρέι, χρησιμοποιώντας τα ειδικά για το σκοπό αυτό στένσιλ. Για κάποιο λόγο, αυτά τα σχέδια στο παράθυρο με καταγοήτευαν.

Τη διακόσμηση συμπλήρωνε καμιά γιρλάντα, κανένα χριστουγεννιάτικο διακοσμητικό, που έβγαινε από το ντουλάπι, καθώς και χριστουγεννιάτικες κάρτες από προηγούμενες χρονιές.

Είπα κάρτες; Ναι. Εκείνο τον καιρό, που δεν υπήρχαν διαδίκτυο και SMS, για να στέλνουμε τις ευχές μας ηλεκτρονικά, και τα υπεραστικά τηλεφωνήματα ήταν πανάκριβα, ο απλούστερος τρόπος να επικοινωνεί κανείς ήταν η αλληλογραφία. Ειδικά τα Χριστούγεννα, όλοι οι συγγενείς και φίλοι, που για τον ένα ή τον άλλο λόγο είχαν καιρό να βρεθούν, στέλναν ο ένας στον άλλο από μια κάρτα με ευχές, για να δείξουν ότι μπορεί μεν να έχουν χαθεί, αλλά δεν έχουν ξεχάσει ο ένας τον άλλον. Έτσι, εκτός από τους στενούς φίλους και συγγενείς, υποχρεωτικά θα έστελνα κάρτα, ας πούμε, στην προγιαγιά μου(!) που ζούσε στην Κρήτη με την αδελφή της γιαγιάς μου, την οποία προγιαγιά συνάντησα μόνο μία φορά από κοντά, αλλά ακόμα τη θυμάμαι.

Όλη αυτή η διαδικασία δημιουργούσε μία μαγεία γύρω από την περίοδο τών σχολικών διακοπών, η οποία δεν έχει ξεθυμάνει, κι ας πέρασαν τόσα χρόνια. Το κακό είναι ότι η μαγεία αυτή υπάρχει περισσότερο ως ανάμνηση και είναι δύσκολο να την αισθανθείς πια στα σύγχρονα Χριστούγεννα. Μπορεί τώρα το δέντρο να είναι ίσα με το μπόι μου και πραγματικά φουντωτό, αλλά στο μυαλό μου είναι πολύ μικρό σε σχέση μ’ εκείνο το… ψωραλέο, που φάνταζε, όπως είπα, πελώριο, όταν το πρωτοείδα. Παρ’ ολ’ αυτά, προσπαθώ και πάντα κάτι καταφέρνω. Αν κοιτάξετε προσεκτικά στο πάνω μέρος τού τελευταίου δέντρου, όπου είναι κρεμασμένα τα μικρότερα στολίδια, ίσως να καταφέρετε να διακρίνετε ότι κάποια από αυτά υπάρχουν και στις προηγούμενες φωτογραφίες. Το νήμα που συνδέει τα σύγχρονα Χριστούγεννα, με εκείνα τα παλιά, τα παιδικά, δεν έχει ακόμα κοπεί!

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...
This entry was posted in Χριστουγεννιάτικα Άρθρα and tagged . Bookmark the permalink.

39 Responses to ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

  1. Ο/Η dancooper1 λέει:

    Σε ευχαριστούμε Κρίτωνα που μοιράστηκες μαζί μας τις αναμνήσεις σου.
    Παρεπιπτόντως από ότι βλέπω στην 9η από το τέλος φωτογραφία είχαμε την ίδια φάτνη. Μου άρεζε πάρα πολύ και την στολίζω ακόμη και τώρα κάθε Χριστούγεννα. Ίσως να μου άρεζε επειδή η κλίμακα ήταν ίδια με τα στρατιωτάκια μου. Μία ιδιαιτερότητα που είχαμε στο στόλισμα της φάτνης ήταν ότι βάζαμε σαν decor φοίνικες (από τα στρατιωτάκια ΠΑΛ) και όχι χιόνι αφού η μητέρα μου έλεγε ότι στην Βηθλεέμ δεν χιονίζει.

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Corto λέει:

      Καλημέρα, κύριοι.

      Κρίτωνα, πράγματι δεν έχω λόγια για το άρθρο! Από όσα αναρτήθηκαν ως τώρα και δίχως να θέλω να αδικήσω κανένα, ήταν αυτό που με άγγιξε περισσότερο. Πολύ όμορφο αυτό που έκανες, με τις αναμνήσεις σου συγκεντρωμένες. Πολύ αγνές εικόνες. Στέλιο, κάναμε ακριβώς τα ίδια με τους φοίνικες! Ήταν η στιγμή που τα στρατιωτάκια συμφιλιώνονταν με το σπίτι και φαίνονταν χρήσιμα και αποδεκτά!

      Μου αρέσει!

  2. Ο/Η atrus42 λέει:

    Καλησπέρα σας, Χρόνια Πολλά και Καλά Χριστούγεννα σε όλους σας…!!!
    Συγχαρητήρια πολλά Κρίτωνα για την πρωτότυπη ιδέα σου, να μάς παρουσιάσεις αυτές τις πολλές όμορφες ρετρό φωτογραφίες από την παιδική σου ηλικία, ως μαθητής που αναμένει με ανυπομονησία την έναρξη των Χριστουγεννιάτικων διακοπών…!!!
    Τελικά παρατηρώ με μεγάλη έκπληξη ότι πολλά από τα σπίτια εκείνης της εποχής παρουσίαζαν αρκετές ομοιότητες στο Χριστουγεννιάτικό τους διάκοσμο, αναλογιζόμενος κι εγώ από την πλευρά – φέρνοντας στο νου μου πολύ όμορφες προσωπικές Χριστουγεννιάτικες αναμνήσεις ως μαθητής – ότι έναν ανάλογο τρόπο ακολουθούσε με ευλάβεια και η δική μου η μητέρα μου στο στολισμό του Χριστουγεννιάτικου δέντρου…
    Νομίζω ότι πολλά από τα στολίδια του δέντρου τα είχαμε κι εμείς στο δικό μας…!!!
    Συγκινήθηκα επίσης πολύ από το τραγουδάκι του Αη-Βασίλη που είναι γραμμένο μάλλον σε γραφομηχανή στο πολυτονικό…!!!
    Σ’ ευχαριστούμε πολύ και να είσαι πάντα καλά με υγεία και καθαρή σκέψη…!!!
    Χρόνια πολλά σε όλους…

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Kriton λέει:

      Το τραγουδάκι ήταν γραμμένο στη γραφομηχανή και τυπωμένο στον πολύγραφο.

      Για να μαθαίνουν οι νεώτεροι, τω καιρώ εκείνω, όπου δεν υπήρχαν υπολογιστές ή φωτοτυπίες, αν ήθελες να μοιράσεις ένα κείμενο σε πολλούς, χρησιμοποιούσες μια συσκευή που λεγόταν πολύγραφος. Κατ’ αρχάς, έγραφες το κείμενο στη γραφομηχανή, χρησιμοποιώντας, αντί για χαρτί, μια ειδική μεμβράνη. Τα τυπογραφικά στοιχεία τής γραφομηχανής τρυπούσαν τη λεπτή μεμβράνη, δημιουργώντας σχισμές στο σχήμα τών γραμμάτων. Στη συνέχεια, προσάρμοζες την μεμβράνη στο περιστρεφόμενο τύμπανο τού πολυγράφου. Γυρίζοντας το τύμπανο, που από μέσα μελανωνόταν, ερχόταν η μεμβράνη σε επαφή με το χαρτί, περνούσε το μελάνι μέσα από τις σχισμές, και αναπαραγόταν το κείμενο στο χαρτί.

      Έχω προλάβει πολύγραφο όπου η περιστροφή δεν γινόταν με μοτέρ, αλλά με μανιβέλα! Σε μια τέτοια συσκευή τύπωσε η μητέρα μου τη διατριβή τού πατέρα μου, η οποία έπρεπε να τυπωθή σε εξωπραγματικά μεγάλο αριθμό αντιτύπων. Να ‘τος!

      Μου αρέσει!

    • Ο/Η Corto λέει:

      Καλησπέρα, Γιάννη!

      Καλά Χριστούγεννα να έχουμε! Με αγάπη στις καρδιές μας, πάνω από όλα και ανθρωπιά!

      Το κείμενο που έστειλες με άγγιξε πάρα πολύ… Και για μένα αυτή την έννοια, θα είχε αν συνέβαινε… Πολύ ταιριαστός τίτλος. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την κίνηση σου αυτή. Έδειξε πάρα πολλά και ήταν όλα πολύ όμορφα!

      Μου αρέσει!

  3. Ο/Η vellevelle λέει:

    Πάρα πολύ ωραίο άρθρο και ουσιαστικό!

    Μου άρεσει επίσης το τραγούδι του οποίου ψάχνω να βρω τη μουσική να δω πώς είναι.

    Πολύ ωραίες και οι κλασσικές (πλέον) τεχνικές πληροφορίες από λαμπάκια μέχρι πολύγραφους και ποιος ξέρει τι άλλο ακόμα!

    Έχω τέλος να παρατηρήσω και να συμφωνήσω ότι πάντοτε το ψηλότερο δέντρο θα είναι εκείνο που είχαμε πρωτοδεί μικροί, ακόμα κι ας ήταν μισό μέτρο…

    Μου αρέσει!

  4. Ο/Η Manos Papad λέει:

    Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν το Χριστουγεννιάτικο δέντρο στην τρίτη και στην τέταρτη εικόνα ήταν πραγματικά μικρό σε σχέση με τα τωρινά Χριστουγεννιάτικα δέντρα!!

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Kriton λέει:

      Φαντάζομαι ότι, όταν λες μικρό, δεν εννοείς σε ύψος, μια και χριστουγεννιάτικα δέντρα κυκλοφορούν σε όλα τα μεγέθη. Πάνω στο γραφείο μου, π.χ., έχω ένα μικρούλι, που είναι δεν είναι μισό μέτρο σε ύψος. Όσον αφορά στην πυκνότητα κλαδιών, όμως, τα παλιά δέντρα ήταν αυτό που λέω και στο άρθρο… ψωραλέα. Λίγα κλαδάκια πάνω σε έναν λεπτό κορμό κι’ αυτό ήταν όλο!

      Μου αρέσει!

  5. Ο/Η 1964andreas λέει:

    Αγαπητε Κριτωνα,
    Χιλια ευχαριστώ που μοιραστικες μαζί μα τις Χριστουγενιατικες σου αναμνήσεις. Που τις παρεθεσες και τόσο περιγραφικα.
    Είναι πολύ παραξενο , αλλά οι Χριστουγενιατικες μου αναμνήσεις έμενα, περιοριζονται μόνο στα λαμπάκια του δέντρου. Τα σκετα χρωματιστα πάνω σε ένα μικρουλι επιτραπεζιο δέντρο , και μετά τον άλλο χρόνο , τα πιο ωραια , σε σχηματα λουλλουδιων κλπ σε ένα πιο μεγάλο δέντρο . Επισης θυμάμαι ότι το μεγάλο δέντρο είχε στις ακριες των κλαδιων κάτι ασπρα κερακια, πλαστικα φυσικά. Αλλά δεν ησυχασα οσπου αναψα ένα και ελιωσε και παρ’ολιγο να πάρει φωτιά όλο το δέντρο :(. Το τι κατσαδιασμα έφαγα από το μακαρίτη το μπαμπα μου δεν περιγραφεται 😦 😦 .
    Αλλά μόνο αυτά . Οσο και αν προσπαθω δεν θυμάμαι τίποτα το ιδιαίτερο για τα Χριστούγεννα . Φυσικά από φωτογραφίες δεν υπάρχουν ουτε για δείγμα. Από 10μιση χρονων και πίσω, εγκαταληφθηκαν όλες (μαζί με όλα τα υπαρχοντα μας) , το 1974 ,όταν τρέχαμε να γλυτωσουμε από τους Τούρκους 😦 😦

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Corto λέει:

      Μας ξύπνησε πλήθος αναμνήσεων, ο Κρίτωνας, Ανδρέα. Και ήταν όλες υπέροχες. Όπως υπέροχο ήταν και αυτό που έκανε, να τις συγκεντρώσει και να τις μοιραστεί μαζί μας. Με συγκίνησε ιδιαίτερα. Φέρνω και εγώ με δυσκολία πια μνήμες εκείνων των χρόνων, ή καλύτερα τις ανασύρω έπειτα από επισκέψεις στο πατρικό μου, ή στην αποθήκη του δικού μου σπιτιού. Εκεί όπου υπάρχουν κάτι παλιομοδίτικα τσίγκινα κουτάκια από «Καλμαλίνη» και μέσα κάθε φορά βρίσκω κομμάτια μικρά του παρελθόντος. Τα πλαστικά κεράκια τα θυμάμαι και μπορώ να πω ότι έπραξα ομοίως, για να διαπιστώσω αν ήταν κανονικά ή πλαστικά! Η περιέργεια ήταν κοινή για όλους μας, σαν χαρακτηριστικό, τουλάχιστον σε κείνες τις ηλικίες.

      Μου αρέσει!

  6. Ο/Η 1964andreas λέει:

    Ξεχασα να σχολιασω το Χριστουγενιατικο τραγουδακι «Αγιε μας Βασιλη» που ηταν απο τα αγαπημενα μου. Αυτο που αγαπουσα πραγματικα ομως ηταν το «Στη γωνια μας κοκκινο, τ’αναμενο τζακι» του οποιου τους στιχους ξερω απ’εξω μεχρι τωρα!!! Και επιδη το ηξερα απ’εξω με εβαλε ο δασκαλος και το απαγγειλα στη ταξη. Θυμαμαι ποσο ντρεπομουν που ενω το ηξερα τραγουδιστο, δεν το τργουδισα και το απαγγειλα. Εδω ειναι αλλα με διαφορετικη μελωδια απο εκεινη που θυμαμαι…http://youtu.be/ncAzXwRkYgM

    Μου αρέσει!

  7. Ο/Η 1964andreas λέει:

    Ξεχασα να σας πω οτι εισαστε ( ειμαστε?) ολοι αδιορθωτοι ρομαντικοι !!!!
    🙂 🙂 🙂 🙂 🙂

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Corto λέει:

      Εχμ….μούμπλε, ρούμπλε…. Μου φαίνεται ότι θα συμφωνήσω! 🙂 🙂 🙂

      Μου αρέσει!

    • Ο/Η vellevelle λέει:

      Ρομαντικοί και τα μυαλά στα κάγκελα Ανδρέα!
      Μερικοί μάλιστα διαθέτουν και κάποια φωνή για έρευνες αλά Δόμνα Σαμίου και στέλνουν στα ανενημέρωτα πλήθη το: «άγιε μας Βασίλη» σε .mp3!
      Και με φωνή μάλιστα ανώτερη και από Κακοφωνίξ!
      Έκτακτα!
      🙂

      Μου αρέσει!

      • Ο/Η Corto λέει:

        ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!! 😛

        ΜΕ ΑΓΑΠΗ & ΣΕΜΝΟΤΗΤΑ! 😳

        ΜΕ ΥΓΕΙΑ & ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΠΟΛΛΑ! 😆

        ΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ & ΖΩΝΤΑΝΙΑ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ! 🙄

        ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΚΟΜΙΚΣ! ΝΤΑΝΕΣ! ΒΟΥΝΑ! ΛΑΓΚΑΔΙΑ…ε …σόρυ, υπερβολή! 😉

        ΜΕ ΚΑΛΑΝΤΑ ΣΕ mp3!!! 😎

        Μου αρέσει!

      • Ο/Η Kriton λέει:

        Τόσο χάλια, ε; Πάντως, δεν μπορείς να πεις, ζήτησα συγγνώμη για τις αγριοφωνάρες!

        Άντε, για σηκωθείτε λιγάκι από αυτό το ρημάδι το πληκτρολόγιο! Γιορτή έχουμε σήμερα!

        Μου αρέσει!

        • Ο/Η Corto λέει:

          Σωστός!!! Φέυγω!!! Κύριοι, θα τα πούμε αύριο πλέον! Πάω εκδρομή εις τας εξοχάς! Χαίρεστε!

          Μου αρέσει!

        • Ο/Η vellevelle λέει:

          Χε χε χε…

          Δεν χρειάζεται δέσιμο, μια χαρά το πήγες! Κάτι μεταξύ Βυζαντινής χορωδίας και Γρηγοριανού μέλους μία κατάσταση!
          Θα μπορούσε να είναι η φωνή από μια εκδοχή Άη Βασίλη με λιγότερο όγκο (σωματικό εννοώ) υποπτεύομαι! Ένας Αη Βασίλης με Μίκυ Μαους και tablet υπό μάλης 😉

          Ραντεβού αργότερα.

          Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s