Μια ιστορία, τρία διαφορετικά τέλη

MM0082

Σήμερα θα ασχοληθούμε με το τέλος τής ιστορίας η πεταλούδα τού Κολομβου, τού Romano Scarpa. Αν δεν έχετε διαβάσει την ιστορία και δεν θέλετε να σας αποκαλύψουμε τέλος της, μπορείτε να σταματήσετε να διαβάζετε εδώ. Ακόμα καλύτερα, μπορείτε να διαβάσετε πρώτα την ιστορία, που έχει δημοσιευτεί στο Μίκυ Μάους 82 και στα Κλασικά Ντίσνεϋ 38 και 97 και στη συνέχεια να επανέλθετε.

GR_MM

Αγαπημένη ιστορία η πεταλούδα τού Κολόμβου, τόσο λόγω του ότι είναι εξαιρετική, όσο και για το ότι το τεύχος τού Μίκυ Μάους, στο οποίο είχε προτοδημοσιευτεί, είχε επιζήσει για πολλά χρόνια στη βιβλιοθήκη μου, δεμένο σε έναν τόμο, που είχε ξεφύγει από τα χέρια των παιδιών τής γειτονιάς, σε αντίθεση με τα άλλα τρία αδερφάκια του.

Όμορφη ιστορία και συγκινητικό το τέλος της, καθώς, όπως διαβάζετε στο τελευταίο καρέ τής ιστορίας, ο Σκρουτζ δεν κράτησε όλον τον θησαυρό για τον εαυτό του, όπως συνηθίζει.

GR_KL

Κάπου τριάντα χρόνια πριν, χάθηκαν τα ίχνη τού τόμου, που ανέφερα. Να τον πέταξε η μητέρα μου, μαζί με τα υπόλοιπα κόμικς, όταν έφυγα για μεταπτυχιακά; Να τον χάρισα εγώ, όταν επέστρεψα από την Αμερική, έχοντας τότε μάτια μόνο για τα κόμικς τής Gladstone; Να είναι καταχωνιασμένος σε καμιά κούτα στη σοφίτα τού Γκούφ… στο πατάρι; Ποιος ξέρει. Αυτό, που ξέρω, είναι ότι κάποια στιγμή άρχισα να αγοράζω παλιά τεύχη τών Κλασικών Ντίσνεϋ. Ανάμεσα σ’ αυτά ήταν και το τεύχος 97, που ανατύπωνε την ιστορία. Την διάβασα με ενθουσιασμό, αλλά το τέλος κάπου με απογοήτευσε. Όπως βλέπετε, κάτι έλειπε!

Η ίδια μετάφραση πρέπει να χρησιμοποιήθηκε και στα Κλασικά Ντισνεϋ 38, καθώς, όπως επεσήμανε ο φίλος Τρύφωνας, σύμφωνα με το κείμενο, η ιστορία διαδραματίζεται το 1978, όταν κυκλοφόρησε το τεύχος 38 και όχι το 1988, που κυκλοφόρησε το τεύχος 97. Επομένως, μπορούμε να υποθέσουμε ότι και οι δύο εκδόσεις τής ιστορίας στα Κλασικά Ντίσνεϋ είχαν το ίδιο ελλιπές τέλος.

DE

Το ίδιο διαπίστωσα πρόσφατα ότι συνέβαινε με την γερμανική μετάφραση, στο τεύχος 1 τού Lustiges Taschenbuch. Το ότι πρόκειται για χρυσάφι αποσαφηνίζεται και εδώ από την αναφώνηση των παπιών: «πω, πω, ένα κομμάτι χρυσάφι».

FR

Μια τελείως διαφορετική προσέγγιση βλέπουμε στη γαλλική μετάφραση, στη νέα έκδοση τού τεύχους 735 τού Mickey Parade. Εδώ ο Σκρουτζ έχει γράψει: «αυτό το κομμάτι υπερφορτώνει το αεροπλάνο. Αν μπορείτε να το φέρετε πίσω, είναι δικό σας. Σκρουτζ». Τα παπιά αναφωνούν «για μια φορά», που θα μπορούσε να σημαίνει «πρωτάκουστο» ή «να κερδίσουμε μια φορά κάτι κι εμείς». Αυτό νομίζω ότι είναι το πιο όμορφο από τα τρία τέλη. Όχι μόνον ο θείος Σκρουτζ μαλακώνει και αποφασίζει να δώσει κάτι και στα ανίψια του, αλλά το κάνει διατηρώντας μια επίφαση σκληρότητας, ότι δήθεν δεν είχε άλλη επιλογή. Είναι ένα τέλος, που θα μπορούσε να είχε γράψει ο Don Rosa, αντίστοιχο τού τέλους τής επιστροφής στο Κλόνταϊκ, τού Barks.

Ποιο, όμως, από τα τρία αυτά τέλη είναι το πρωτότυπο, αυτό που είχε γράψει ο ίδιος ο Scarpa;

IT

Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, είναι αυτό που δημοσιεύτηκε στην πρώτη ελληνική έκδοση τής ιστορίας, στο Μίκυ Μάους 82. Στο ιταλικό πρωτότυπο, το κείμενο στον ογκόλιθο λέει: «λοιπόν, νομίζω ότι ένα κομματάκι από το τετράφυλλο σας ανήκει δικαιωματικά, έτσι δεν είναι;»

(Προσέξτε την τελεία από το ερωτηματικό. Τόσο η γερμανική εκδοχή, όσο και αμφότερες οι ελληνικές, την διατηρούν!)

Ποιο απ’ όλα τα τέλη είναι το καλύτερο; Αυτό επαφίεται, όπως πάντα, στους αναγνώστες.

Άδεια Creative Commons Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...
This entry was posted in Comics. Bookmark the permalink.

5 Responses to Μια ιστορία, τρία διαφορετικά τέλη

  1. Ο/Η Μελέτης Δέσκος λέει:

    υποψιάζομαι πως τα τεύχη αυτά θα είναι δυσεύρετα…..

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Kriton λέει:

      Πριν κάποια χρόνια, όταν αγόραζα παλιά τεύχη τών Κλασικών Ντίσνεϋ, το τεύχος 97 το βρήκα στις στοίβες στο πεζοδρόμιο, έξω από τα παλαιοβιβλιοπωλεία, με ανάλογα χαμηλή τιμή. Τώρα έχω την εντύπωση ότι τα Κλασικά Ντίσνεϋ είναι κάπως πιο δυσεύρετα, αλλά αξίζει να ψάξει κανείς, καθώς η τιμή δεν θα είναι ιδιαίτερα υψηλότερη. Ακόμα και το Μίκυ Μάους 82 πρέπει να βρίσκεται. Μια γνωστή μου το αγόρασε φέτος, χωρίς ιδιαίτερο ψάξιμο και χωρίς να κάνει παζάρια, για 20€.

      Μου αρέσει!

  2. Ο/Η apetoussis82 λέει:

    Δικέ μου τι μου θύμισες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Θα πάω να βρω την ιστορία τώρα να τη διαβάσω για 100στή φορά!!! !!! !!! Το καλύτερο τέλος για μένα είναι το πρώτο από τις ελληνικές εκδόσεις. Φοβερό το άρθρο σου. Μήπως έχεις πληροφορίες και για τη σελίδα που λείπει από τις ελληνικές εκδόσεις?

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Kriton λέει:

      Η ιστορία πρωτοδημοσιεύτηκε σε δύο μέρη, 29 και 32 σελίδων αντίστοιχα. Στις περισσότερες ανατυπώσεις, συμπεριλαμβανομένων και των δικών μας, η ιστορία δημοσιεύτηκε σε ένα αυτοτελές μέρος 60 σελίδων. Αυτό έγινε ενώνοντας το τέλος τού πρώτου μέρους με την αρχή του δευτέρου ως εξής:

      Από τη σελίδα 29 αφαιρέθηκαν τα δύο πρώτα καρέ, όπου τα ανιψάκια ανακαλύπτουν ότι ο κορμός είναι κούφιος. Επειδή φοβούνται να βάλουν τα χέρια τους μέσα, μην τα τσιμπήσει καμία δηλητηριώδης αράχνη, αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν ένα γάντζο, για να ψαρέψουν τα περιεχόμενα του κορμού.

      Έτσι, τα δύο επόμενα καρέ, όπου τα ανιψάκια ψαρεύουν την κοσμηματοθήκη, έγιναν τα πρώτα καρέ τής αναθεωρημένης σελίδας 29.

      Στη συνέχεια αφαιρέθηκε ένα καρέ χωρίς λόγια, όπου τα ανιψάκια βλέπουν έκπληκτα το περιεχόμενο τής κοσμηματοθήκης. Επίσης αφαιρέθηκε το κείμενο, που λέει ότι τη συνέχεια θα τη διαβάσουμε την επόμενη εβδομάδα.

      Από το δεύτερο μέρος αφαιρέθηκε η περίληψη τού προηγουμένου, και τα υπόλοιπα τέσσερα καρέ προστέθηκαν στην αναθεωρημένη σελίδα 29.

      Έτσι, αν και θεωρητικά αφαιρέθηκε μία σελίδα από την ιστορία, στην πράξη αφαιρέθηκε μόνο μισή.

      Μου αρέσει!

  3. Ο/Η tryfev λέει:

    Φίλε Κρίτωνα, μόλις πριν λίγο είδα το mail σου και έσπευσα να διαβάσω την παρουσίασή σου. Πραγματικά είναι εκπληκτική. Δεν άφησες πηγή που να μην έχεις ερευνήσει, με αποτέλεσμα να μας προσφέρεις μια ολοκληρωμένη εικόνα του θέματος και των εκδοχών για το λόγο που ο Σκρουτζ άφησε στα ανίψια του τον χρυσό ογκόλιθο. Βεβαίως το αυθεντικό κείμενο του Scarpa λύνει κάθε απορία και αναδεικνύει αυτή τη μυστική πτυχή του συναισθηματικού κόσμου του πλουσιότερου Πάπιου (ή Παπιού) στη Γη, που έχει αφήσει άθικτη η φιλαργυρία του.

    ΄Οσο για τιμές τευχών, το Κλασικά #38 μπορεί να βρεθεί γύρω στα 30 ευρώ, το #97 από 3-5 ευρώ και το Μίκυ Μάους #82 γύρω στα 15 με 20 ευρώ.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s