Η χρεοκοπία τής Λιλιπούπολης

Το σενάριο αυτό γράφτηκε την άνοιξη του 2011. Αν και το έχω δείξει σε κάποιους φίλους, δεν σκόπευα να το δημοσιεύσω, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι θα το δημοσιεύσω μόνο αν χρεοκοπήσει η Ελλάδα. Απ’ ό,τι φαίνεται, αυτό συνέβη, οπότε ήρθε η ώρα να δημοσιευτεί και το κείμενο. Μακάρι να κάνω λάθος και να βιάστηκα να το δημοσιεύσω.

(Υπάρχει και ηχογραφημένη έκδοση, με αλλαξοφωνιές και μουσική από την ραδιοφωνική εκπομπή, αλλά επειδή καλύτερα να σκοτώσεις άνθρωπο, παρά να αναπαραγάγεις μουσική χωρίς άδεια, αυτή δεν τη δημοσιεύω.)

Η χρεοκοπία τής Λιλιπούπολης

ΜΠΡΙΝΗΣ: Εδώ Λιλιπούπολη, εδώ Λιλιπούπολη. Σας μιλάει ο δημοσιογράφος Μπρίνης. Γεια σας, παιδιά. Μαύρη μέρα ξημέρωσε χθες στη Λιλιπούπολη. Ο Δήμαρχος Χαρχούδας μάς ανακοίνωσε ότι η Λιλιπούπολη χρεοκόπησε, και κάλεσε το Διεθνές Ελλειμματικό Ταμείο, να έρθει σήμερα για να μας σώσει.

ΔΥΣΤΡΟΠΟΠΙΓΚΑΣ: Όλα τα είχε η Λιλιπούπολη, το Διεθνές Ελλειμματικό Ταμείο τής έλειπε! Τι να κάνουμε, όμως;

ΜΠΡΙΝΗΣ: Πράγματι, αγαπητοί ακροατές. Τι να κάνουμε, που με την πολιτική του ο Δήμαρχος Χαρχούδας κατέστρεψε τη Λιλιπούπολη, και πλέον δεν παράγουμε τίποτε. Μπάζωσε το Γιαουρτοπόταμο και οικοπεδοποίησε τον Αγρό το Λιλιγρό, για να χτίσει το Χαρχούδειο Μέγαρο, πούλησε το Σιδερομάσα στους Χαρχούδες τού εξωτερικού για ένα κομμάτι ψωμί…

ΧΑΡΧΟΥΔΑΣ: Δεν ήταν ψωμί—κέικ ήτανε. Με σοκολάτα.

ΜΠΡΙΝΗΣ: Έστω. Πούλησε το Σιδερομάσα για ένα κομμάτι κέικ σοκολάτα και έφαγε τα σαράντα γιδοπρόβατα και τα εξήντα δυο μοσχάρια τής Λίλιτζας.

ΧΑΡΧΟΥΔΑΣ: Δεν θέλω υπερβολές, παιδιά. Δεν τα έφαγα μόνος μου. Μαζί τα φάγαμε.

ΜΠΡΙΝΗΣ: Τι εννοείτε, Δήμαρχε Χαρχούδα; Με ποιους ακριβώς τα φάγατε;

ΧΑΡΧΟΥΔΑΣ: Ε… κοιτάξτε να δείτε… από αρχαιοτάτων χρόνων… οι αρχαίοι ημών πρόγονοι… ήρθαν εδώ σ’ αυτή τη γη… την αρχαία εποχή, όπως λέει και το τραγούδι.

[Ακούγεται το τραγούδι «την αρχαία εποχή».]

ΧΑΡΧΟΥΔΑΣ: Καταλάβατε;

ΜΠΡΙΝΗΣ: Ε; Όχι! Θα πρέπει όμως να διακόψουμε, Δήμαρχε Χαρχούδα, διότι σε λίγο καταφθάνει το αεροπλάνο τής Lilimpic Airlines με την αντιπροσωπεία τού Διεθνούς Ελλειμματικού Ταμείου, και θα πρέπει να πάμε να τους υποδεχτούμε. Μια στιγμή να πάρω το μικρόφωνό μου κι έρχομαι.

[Μουσική γέφυρα.]

ΜΠΡΙΝΗΣ: Εδώ Λιλιπούπολη, εδώ Λιλιπούπολη. Σας μιλάει ο δημοσιογράφος Μπρίνης. Βρισκόμαστε στο αεροδρόμιο, όπου όλοι οι κάτοικοι της Λιλιπούπολης έχουν μαζευτεί για να υποδεχτούν την αντιπροσωπεία τού Διεθνούς Ελλειμματικού Ταμείου. Το αεροπλάνο μόλις έχει προσγειωθεί, και οι Λιλιπουπολίτες τούς υποδέχονται, τραγουδώντας το «καλώς ήρθατε»:

ΛΙΛΙΠΟΥΠΟΛΙΤΕΣ [τραγουδούν]:
Καλώς ήρθατε, καλώς ήρθατε,
σωτήρες μας καλοί,
καλώς ήρθατε, καλώς ήρθατε,
στη Λιλιπούπολη,
μαζί με τα λεφτά σας,
τα δισεκατομμύριά σας,
καλώς ήρθατε, καλώς ήρθατε,
καλώς ήρθατε, καλώς ήρθατε,
στη Λιλιπούπολη.

ΜΠΡΙΝΗΣ: Εδώ Λιλιπούπολη, εδώ Λιλιλιπούπολη. Από στιγμή σε στιγμή θ’ ανοίξει η πόρτα τού αεροπλάνου και θα κατέβει η αντιπροσωπεία τού Διεθνούς Ελλειμματικού Ταμείου. Η συγκίνηση είναι μεγάλη, καθώς οι Λιλιπουπολίτες περιμένουν με ανυπομονησία, αλλά και με μεγάλη ανησυχία, να μάθουν τι τους επιφυλάσσει το μέλλον. Και να! Η πόρτα ανοίγει, και βγαίνει η αντιπροσωπεία, με επικεφαλής τον πρόεδρο τού Διεθνούς Ελλειμματικού Ταμείου, πρίγκιπα Τζιτζιρίσμπουργκ, ο οποίος ανταλλάσσει χειραψία με τον Δήμαρχο Χαρχούδα.

ΜΠΙΞ ΜΠΙΞ: Τζιτζιρίσμπουργκ; Κάτι μου θυμίζει αυτό το όνομα.

ΧΑΡΧΟΥΔΑΣ: Καλέ, εσύ δεν είσαι ο…

ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ [μιλώντας με το «γο»]: Σιωπή, Χαρχούδα, θα σου εξηγήσω αργότερα.

ΧΙΟΝΑΤΗ: Α, πουλάκι μου. Εσύ είσαι, βρε ανεπρόκοπε, που με εγκατέλειψες μία ωραία νύχτα, και έκτοτε αγνοείται η τύχη σου;

ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ: Ναι χρυσή μου, εγώ είμαι. Τόσα χρόνια, που έμενα στη Λιλιπούπολη, είδα κι απόειδα που δεν μ’ αφήνατε να γίνω βασιλιάς σας και πήρα των ομματιών μου κι επέστρεψα στην Ευρώπη. Εκεί, τουλάχιστον, αναγνωρίζουν την αξία μου. Τώρα, όμως, που πέσατε στην ανάγκη μου, επέστρεψα θριαμβευτικά για να σας αγοράσω τη Λιλιπούπολη για ένα κομμάτι ψωμί και να την κάνω ο,τι θέλω.

ΛΙΛΙΠΟΥΠΟΛΙΤΕΣ: [Φωνάζουν όλοι μαζί «όχι», «ποτέ», «τι πράγματα είναι αυτά».]

ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ: Είστε σίγουροι; Για δείτε αυτό το λαχταριστό καρβέλι που κρατάω. Κοιτάξτε με τι χάρη κόβω με το χέρι μου ένα μεγάλο κομμάτι και μπουκώνω, μ’ αυτό, το στόμα μου.

ΜΠΙΞ ΜΠΙΞ: Αχ, Μπομπίλα, ψωμί! Μια βδομάδα έχω να βάλω μπουκιά στο στόμα μου! Δεν μπορώ, ζαλίζομαι!

ΜΠΟΜΠΙΛΑ: Κουράγιο, Μπιξ Μπιξ. Μη χάνεις το θάρρος σου!

ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ: Κρρρ! Ψωμί! Ψωμί! Θέλω, θέλω, θέλω! Γιατί δεν μου δίνει ο πρίγκιπας ψωμί και πότε θα μου δώσει ψωμί και γιατί δεν μου δίνει, έι;

ΠΙΠΙΝΕΖΑ: Κουράγιο, παπαγάλε μου. Κράτα το κεφάλι ψηλά και μη λυγίζεις!

ΧΑΡΧΟΥΔΑΣ: Άντε να δούμε τι θα την κάνεις τη Λιλιπούπολη, βρε. Χάρισμά σου, και φέρε εδώ το ψωμί.

ΜΠΡΙΝΗΣ: Στάσου, Δήμαρχε Χαρχούδα. Τι κάνεις; Απίστευτο, αγαπητοί ακροατές. Με μία επιδέξια κίνηση, ο Δήμαρχος Χαρχούδας άρπαξε το καρβέλι από τα χέρια τού Πρίγκιπα και, πριν προλάβεις να πεις κίμινο, το έφαγε!

ΧΑΡΧΟΥΔΑΣ: [Ρεύεται] Αχ, ωραίο ήτανε. Τι θα φάμε μετά για κυρίως πιάτο; Γιατί με κοιτάτε έτσι, παιδιά; Σας έκανα τίποτε;

ΜΠΡΙΝΗΣ: Μα, Δήμαρχε Χαρχούδα, μόλις πούλησες τη Λιλιπούπολη για ένα κομμάτι ψωμί!

ΧΑΡΧΟΥΔΑΣ: Ε, και τι έγινε παιδιά; Σάμπως είχε απομείνει και τίποτε, για ν’ αξίζει περισσότερο;

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...
This entry was posted in Uncategorized and tagged . Bookmark the permalink.

16 Responses to Η χρεοκοπία τής Λιλιπούπολης

  1. Ο/Η Corto λέει:

    Καλημέρα, φίλτατοι κομικσοφαγάνες!

    Καλό μήνα να έχουμε.

    Κρίτων, γνωρίζοντας ένα μέρος του πονήματος τούτου, μπορώ να πω δημόσια αυτή τη φορά, πως είναι μια εξαιρετική δουλειά και άξια συγχαρητηρίων! Έχεις καλλιτεχνική φλέβα κι ας διατίνεσαι για το αντίθετο(έχεις δει κανέναν ένοχο να το δηλώνει;;; Χε χε!)! Πολύ θα ήθελα να γίνει κάτι με αυτό που έφτιαξες. Δεν ξέρω τι ακριβώς, αλλά αν ποτέ θελήσεις να του δώσεις υπόσταση και να το δημοσιοποιήσεις κάπως διαφορετικά(από απλό σκετσάκι μπορεί να γίνει, μέχρι βιβλιαράκι παιδικών ιστοριών), θα ήθελα να με χαρά μου να συμμετέχω στην υλοποίηση του.

    Εύγε και πάλι, για την δημιουργικότητα και την πρωτοτυπία, αλλά πάνω από όλα για το καθαρό μυαλό και το ελεύθερο σου πνεύμα, που μας αναζωογονεί όλους στο Comics Trades χρόνια τώρα, με τις υπέροχες αναρτήσεις σου!

    ΥΓ

    Να κεράσω ηλεκτρονικά ένα κομματάκι τούρτα, από την όμορφη έμπνευση της google, λόγω των 51 γενεθλίων μου! Κερνάω και live τούρτα – καφεδάκι – αναψυκτικό, στο «Περιπτεράκι των Αναμνήσεων» τσου Κορφούς! Το βραδάκι παίζουν και αλκοολούχα ποτά!

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η angeltze λέει:

    Πολύ ωραία ανάρτηση, η οποία δυστυχώς καθρεφτίζει την πραγματικότητα… 😦 Χρόνια πολλά Κόρτο!

    Μου αρέσει!

  3. Ο/Η vellevelle λέει:

    Σήμερα βλέπω την ημέρα στο site να κυλάει αποκλειστικά με πολιτικοποιημένα κόμιξ άρθρα και προφητείες, οπότε λέω σε μερικές ωρίτσες να βάλω και κάτι της δικό μου που ανέβασα χθες στο facebook μου. Μέχρι τότε, ας καμαρώσουμε για άλλη μια φορά το πόνημα του Κρίτωνος. 😉

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Corto λέει:

      Σταματήστε τον χρόνο και αφήστε με να κατέβω! Θα συνεχίσω με τα πόδια! Flag of Greece

      ΥΓ

      Μα είναι δυνατόν να λήγει η προθεσμία πληρωμής στο ΔΝΤ την ημέρα των γενεθλίων μου;! Angry old man

      Μου αρέσει!

      • Ο/Η vellevelle λέει:

        Μην το παίρνεις κατάκαρδα αγαπητέ, σου κανουν φάρσα, αλλά θα τους πληρώσεις με το ίδιο νόμισμα!
        (Σχετικά με το τελευταίο: Για να δούμε…)

        Αφιερωμένo, πάντως, εξαιρετικά το επόμενο έκτακτο άρθρο της ημέρας -μιας και κερνάς ποτάκι κιόλας!

        Μου αρέσει!

  4. Ο/Η thespian7 λέει:

    Χρόνια Πολλά και Καλά Γιώργο,επιμένω,με ουδεμία σαδιστική πρόθεση να με διακατέχει αλλά με πάρα πολύ δημιουργικό μαζοχισμό να »μαστιγώνει» την μούσα που σου χαρίζει τις εκάστοτε εμπνεύσεις σου προς δική μας τέρψη.Παρεπιπτόντως,το περιπτεράκι »κεντάει» και ζηλεύω πολύ που δεν αξιώθηκα να περάσω καμιά ρημαδοβόλτα προς τα ‘κει!Καλό Μήνα σε όλη την κομπανία!

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Corto λέει:

      Μίλε γκράτσιε, Βαγγέλη!

      Να’σαι καλά, κόμικς – σύντροφε!

      Αδελφέ, η ζωή μας πάει σε κάτι περίεργα σεργιάνια, μας φέρνει από δω – μας πάει από κει, αλλά στο τέλος πρέπει να ζαλίζεται κι εκείνη, οπότε μας παρατάει τον έναν δίπλα στον άλλο! Κι εκεί μαζεύομαστε, κουρασμένοι – ξεκούραστοι λίγη σημασία έχει. Εκεί ανταμώνουμε και το παιγνίδι αρχίζει απ’την αρχή!

      Εις το επανιδείν, λοιπόν και, …κρύβε χρόνια!

      Μου αρέσει!

  5. Ο/Η thespian7 λέει:

    Έτσι,έτσι όπως τα λες είναι Γιώργο.Ας ευχηθούμε λοιπόν να ζαλίζεται συχνότερα η ζωή,εις το επανιδείν!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s