ΝΕΟ ΝΤΟΝΑΛΝΤ 21—Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΒΑΕΙ ΚΟΥΠΙ

001

Κυκλοφόρησε το καινούργιο τεύχος τού νέου Ντόναλντ, με τον Ντόναλντ να (προσπαθεί να) κάνει ράφτινγκ, κι ας είναι Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης. Πάμε να δούμε τι άλλο μας επιφυλάσσει το καινούργιο τεύχος.

Όπως πάντα, ρίξαμε το πρωί μια ματιά στα περιεχόμενα του τεύχους και το βράδυ, αφού το διαβάσαμε, προσθέσαμε και τα σχόλιά μας.

005

Το τεύχος ξεκινά με την ιστορία επικίνδυνο κάμπινγκ, σε σενάριο Paul Halas και σχέδιο Massimo Fecchi.

Ο Ντόναλντ και τα παιδιά ξεκινάνε για κάμπινγκ σε μια κοντινή παραλία. Όμως, από απανωτά λάθη τού Ντόναλντ, θα βρεθούν ναυαγοί σε ένα έρημο νησί. Έρημο, αν εξαιρέσεις μια συμμορία ληστών, οι οποίοι, άγνωστο γιατί, φορούν ρούχα καταδίκων και οι οποίοι έχουν έρθει εκεί, για να πάρουν τα κλοπιμαία, που είχαν αφήσει. Αυτή τη φορά, τα παιδιά θα είναι εκείνα, που θα πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και τελικά θα καταφέρουν να συλλάβουν τους ληστές.

Καλό, μοντέρνο σχέδιο για μια ωραία περιπετειούλα. Επτά. Θα έβαζα κάτι παραπάνω, αλλά με χάλασαν οι ρίγες, που φορούσαν οι ληστές.

037

Ακολουθεί η ιστορία το δολλαριοτέρας, σε σενάριο Stefan Petrucha και σχέδιο Massimo Fecchi.

Ο Σκρουτζ βρίσκει πεταμένο ένα κέρμα και όταν το βάζει στο θησαυροφυλάκιο, όλα τα νομίσματά του ζωντανεύουν. Κάπου έχω ξαναδιαβάσει ιστορία βασισμένη σ’ αυτή την ιδέα. Εκεί τα νομίσματα σχημάτισαν έναν τρικυμισμένο ωκεανό. Εδώ τα νομίσματα συγκεντρώθηκαν σε μια τεράστια μάζα, που πήρε ανθρώπινο σχήμα, πουσκόρπιζε παντού την καταστροφή, κατευθυνόμενο προς, πού αλλού, την Ιταλία και τον Βεζούβιο. Φυσικά ήταν από πίσω η Μάτζικα, φυσικά κάτι πήγε στραβά και μ’ αυτό το ξόρκι, και φυσικά ο Σκρουτζ κατάφερε να πάρει πίσω τη δεκάρα του (μαζί με τα υπόλοιπα φαντιστικομμύριά του).

Καλό μοντέρνο σχέδιο και εδώ, με εντυπωσιακά καρέ με το δολλαριοτέρας, το οποίο θυμίζει τον Sandman τής Marvel. Ωραία περιπέτεια κι αυτή, με τελείως διαφορετική προσέγγιση στην αρχική ιδέα, που μοιράζεται με την ιστορία τού Rota. Επτά με επτάμισι.

073

Συνεχίζουμε με την ιστορία το ιπτάμενο σπίτι, σε σενάριο Per Hedman και σχέδιο Flemming Andersen.

Ο Κύρος αφήνει στον Ντόναλντ την τελευταία του εφεύρεση, να του τη φυλάξει, διότι κάποιοι τον παρακολουθούν. Ο Ντόναλντ καταφέρνει να μπερδέψει το τηλεχειριστήριο τής συσκευής με το τηλεχειριστήριο της τηλεοράσεως, οπότε διαπιστώνει από πρώτο χέρι σε τι χρησιμεύει η εφεύρεση τού Κύρου: κάνει μεγάλα αντικείμενα να πετάνε! Το σπίτι του απογειώνεται προς άγνωστη κατεύθυνση. Ξωπίσω του είναι ο Σκρουτζ, που θέλει να πάρει την εφεύρεση, που την είχε αγοράσει από τον Κύρο. Το ίδιο και οι Λύκοι, που τη θέλουν κι αυτοί, για να μεταφέρουν ογκώδη αντικείμενα, όπως κοσμηματοπωλεία, τράπεζες, θησαυροφυλάκια, κλπ. Πού θα καταλήξει, τελικά, η εφεύρεση;

Καλούτσικο σχέδιο, λιγότερο καλό απ’ ό,τι στις δύο προηγούμενες ιστορίες, αλλά και πάλι είχαμε μία ωραία περιπέτεια. Επτά με επτάμισι και εδώ.

105

Το τεύχος κλείνει με την ιστορία η φιλοσοφία τής ξάπλας, σε σενάριο Gorm Transgaard και σχέδιο Flemming Andersen.

Η τράπεζα κατάσχει το τρακτέρ τής γιαγιάς Ντακ, οπότε ο Πασχάλης αποφασίζει να πάει στην πόλη να δουλέψει, για να βοηθήσει οικονομικά τη γιαγιά. Με το που θα χάσει την πρώτη του δουλειά για τους προφανείς λόγους (έφαγε όλο το εμπόρευμα!) θα πάει να την αράξει στο πάρκο. Οι αγχωμένοι κάτοικοι της πόλης, που δουλεύουν ασταμάτητα, χωρίς ούτε οι ίδιοι να ξέρουν γιατί, θα θαυμάσουν τη χαλαρή του στάση και, νομίζοντας ότι πρόκειται για έναν φιλόσοφο, που διδάσκει κάποιον νέο τρόπο ζωής, θα χαλαρώσουν και οι ίδιοι, επανεξετάζοντας τον δικό τους τρόπο ζωής. Στο τέλος, όλα θα τελειώσουν καλά για όλους.

Μέτριο σχέδιο και μέτρια ιστορία, καθώς, ενώ η ιδέα ήταν καλή, ο τρόπος, με τον οποίον παρουσιάστηκε, δεν νομίζω να πείσει πολλούς να επανεξετάσουν τον τρόπο ζωής τους. Υπάρχουν πολλά στάδια ανάμεσα στο να δουλεύεις τού σκοτωμού για να έχεις χρήματα για ένα αύριο, που δεν πρόκειται να έρθει ποτέ, και στο να κοιμάσαι άνεργος στο πάρκο, χωρίς να ξέρεις ούτε πού θα μείνεις, ούτε πού θα βρεις να φας το επόμενό σου γεύμα. Και φυσικά, σε μια εποχή, όπου ακόμα και αν δουλεύεις του σκοτωμού, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα έχεις να φας ή κάπου να μείνεις (μισθοί πείνας, ανεργία, εξοντωτική φορολογία, φόρος επιτηδεύματος, εισφορά κοινωνικής αλληλεγγύης, ΕΝΦΙΑ, προκαταβολή φόρου, τέλη, ταμεία, ΦΠΑ και άλλα τεχνάσματα, με τα οποία σου παίρνουν όλα όσα βγάζεις και βγαίνει να τους χρωστάς κι από πάνω) το να μιλάς για χαλάρωση είναι εκτός τόπου και χρόνου. Διά ταύτα, εξήμισι.

130

Το επόμενο τεύχος κυκλοφορεί την Παρασκευή 15 Απριλίου.

Donald

Τέσσερις χορταστικές δανέζικες ιστορίες αυτόν τον μήνα, εκ των οποίων η τελευταία, με τον Πασχάλη μάς έκανε, στην πρώτη φυλλομέτρηση, να έχουμε κάποιες επιφυλάξεις.

Όντως, μέτρια η ιστορία με τον Πασχάλη, αν και βασισμένη σε ενδιαφέρουσα ιδέα. Οι άλλες ιστορίες, όμως, ήταν καλές, οπότε ένα επτά θα το βάλουμε συνολικά στο τεύχος.

Άδεια Creative Commons Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...
This entry was posted in Comics, Ελληνικά Κόμικς, Ντόναλντ, Παρουσίαση: Ντόναλντ and tagged , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to ΝΕΟ ΝΤΟΝΑΛΝΤ 21—Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΒΑΕΙ ΚΟΥΠΙ

  1. Ο/Η Kriton λέει:

    Για όποιον ενδιαφέρεται, προσθέσαμε τα σχόλιά μας στην παρουσίαση του νέου Ντόναλντ 21.

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η apetoussis82 λέει:

    Η ‘αρχική ιδέα’ για τη 2η ιστορία (βάσει όσων γράφεις – δεν έχω πάρει το τεύχος ακόμα), ανήκει στον Ρομάνο Σκάρπα: https://coa.inducks.org/story.php?c=I+TL++946-A

    Η ιστορία αυτή δημοσιεύθηκε περίπου 11 μήνες πριν την ιστορία του Ρότα που αναφέρεις, επομένως, πολύ πιθανόν, ο Ρότα να δανείστηκε στοιχεία από την ιστορία του Σκάρπα.

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Kriton λέει:

      Αναφερόμουν στην ιδέα τού να μπει ένα μαγικό νόμισμα στο θησαυροφυλάκιο, το οποίο θα ζωντανέψει τα υπόλοιπα. Συνέβη αυτό στην ιστορία τού Σκάρπα, ή είχε μόνο τέρατα από νομίσματα; (Δεν την έχω μπροστά μου.) Σίγουρα η ιστορία τού Ρότα δεν είχε τέρατα.

      Μου αρέσει!

      • Ο/Η apetoussis82 λέει:

        Νόμισα ότι η ιδέα στην οποία αναφέρθηκες ήταν το ότι ‘ζωντανεύουν τα νομίσματά’, όχι το ότι ‘βάζει στο θησαυροφυλάκιο ένα κέρμα’. Στην ιστορία του Σκάρπα, ένας μάγος που μισεί το χρήμα ζωντανεύει τα πλούτη του Σκρουτζ -νομίσματα, πετράδια και κομμάτια χρυσού, αν θυμάμαι καλά- και τα στέλνει εναντίον του. Σπουδαία ιστορία!

        Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s