ΚΟΜΙΞ WIKI FANZINE ΤΕΥΧΟΣ 2—ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΓΟΡΓΟΝΩΝ

Ένα χρόνο μετά το πρώτο τεύχος, η ομάδα τής Komix Wiki πραγματοποιεί την υπόσχεση, που μας είχε δώσει τότε, παρουσιάζοντάς μας το δεύτερο τεύχος τής έντυπης έκδοσης τού περιοδικού της. Το τεύχος παρουσιάζεται στα πλαίσια της εκδήλωσης Comic-Zine Weekend, η οποία λαμβάνει χώρα στις 1 και 2 Ιουλίου 2017 στα γραφεία τής Λέσχης Φίλων Κόμικς, όπου Έλληνες δημιουργοί παρουσιάζουν αυτοεκδόσεις με έργα τους. Σίγουρα αξίζει να περάσετε να ρίξετε μια ματιά, να μιλήσετε μαζί τους και να φύγετε φορτωμένοι με διάφορα… λάφυρα.

Εκτός από το δεύτερο τεύχος, η ομάδα τής Κόμιξ Wiki ανατύπωσε και το πρώτο τεύχος, με την εικόνα, που είχε σχεδιάσει για εκείνο το τεύχος o Paolo Mottura, στο εξώφυλλο. Αν δεν προλάβατε να το αγοράσετε πέρσι, μια και εξαντλήθηκε αμέσως, έχετε την ευκαιρία να το προμηθευτείτε τώρα. Ομολογώ ότι το ζήλεψα κι εγώ το τεύχος, λόγω του εξωφύλλου, αλλά επειδή δεν είμαι άνθρωπος. που κρίνει τα βιβλία από τα εξώφυλλά τους, αντιστάθηκα στον πειρασμό και δεν το πήρα.

Άντε, πολλά είπαμε. Πάμε επιτέλους να ρίξουμε μια ματιά στο δεύτερο τεύχος.

Κατ’ αρχάς, να αναφέρουμε ότι, σύμφωνα με το I.N.D.U.C.K.S. (στο οποίο είναι ήδη καταχωρισμένο το τεύχος, και από το οποίο μεταφορτώσαμε τις περισσότερες από τις εικόνες, που ακολουθούν, για να γλυτώσουμε το σκανάρισμα), πρόκειται μόλις για το τρίτο ελληνικό φανζίν Ντίσνεϋ και το πρώτο που εκδίδει δεύτερο τεύχος.

Όπως και στο προηγούμενο τεύχος, το πρώτο πράγμα, που μας τραβάει την προσοχή, είναι η ποιότητα εκτύπωσης, που είναι εξαιρετική. Η εκτύπωση είναι σε χοντρό γυαλιστερό χαρτί, και τα εξώφυλλα είναι από γυαλιστερό χαρτόνι, αν και μια ιδέα πιο ματ απ’ ό,τι στο προηγούμενο τεύχος.

Το τεύχος έχει 40 σελίδες διαστάσεων λίγο μεγαλύτερων από το νέο Μίκυ Μάους, και η τιμή είναι, όπως και πέρσι, 3,50 €.

Το τεύχος ξεκινά με ένα άρθρο για τον Φαντομία τού Μάρκο Τζερβάζιο, απ’ όπου δεν θα μπορούσε να λείπει μία σχετική εικόνα τού Ιταλού δημιουργού, σχεδιασμένη ειδικά για το περιοδικό. Να υποθέσουμε ότι θα τη δούμε του χρόνου στο εξώφυλλο ενδεχόμενης ανατύπωσης του τεύχους;

Ακολουθεί ένα εισαγωγικό άρθρο για την κύρια ιστορία τού τεύχους, απ’ όπου μαθαίνουμε ότι η ιστορία ξεκίνησε σαν ένα είδος παιχνιδιού, όπου κάποιος έγραφε ένα κομμάτι μιας ιστορίας και στη συνέχεια την παρέδιδε σε κάποιον άλλον, για να τη συνεχίσει, χωρίς να γνωρίζει κανείς εκ των προτέρων με ποιο τρόπο. Μετά το χτένισμα τής ιστορίας, αυτό συνεχίστηκε και με το σχέδιο και τον χρωματισμό. Έτσι, ως δημιουργοί τής ιστορίας εμφανίζονται όλα τα μέλη τής ομάδας τής Κόμιξ Wiki!

Μετά από μια εισαγωγική εικόνα…

…περνάμε στην κύρια ιστορία τού τεύχους, που έχει τίτλο το μυστικό βασίλειο των γοργόνων. Σχέδιο John Arp, Angel.Tze, JimR, Darrell και σενάριο όλων.

Τα παπιά πηγαίνουν στο Αιγαίο, «στην περιοχή μεταξύ Λέσβου και Ευξείνου Πόντου», προς αναζήτησιν γοργόνων, οι οποίες ο Σκρουτζ υποψιάζεται ότι σαμποτάρουν ένα ορυχείο του στην Τουρκία. Τελικά θα τις βρει, μαζί με ένα σωρό άλλα πράγματα, που η φαντασία των επιμέρους δημιουργών θα επινοήσει, προκειμένου ο καθένας τους να ξεπεράσει αυτούς που προηγήθηκαν.

Εδώ ακριβώς είναι το πρόβλημα με την ιστορία. Όσο χτένισμα και να έγινε εκ των υστέρων, με διορθώσεις, στόρυμπορντ και χωρισμό αρμοδιοτήτων, η ιστορία δεν παύει να είναι χωρισμένη σε πέντε μέρη, όπου στο καθένα η ιστορία αλλάζει κατεύθυνση, ανάλογα με το πού ήθελε να την κατευθύνει ο εκάστοτε σεναριογράφος, μια και σ’ αυτού τού είδους το παιχνίδι, ο πειρασμός να μη συνεχίσεις την ιστορία, όπως την ξεκίνησε ο προηγούμενος, είναι μεγάλος. Όσον αφορά στο σχέδιο, αυτό συνεχίζει να είναι ερασιτεχνικό, με το επιπλέον πρόβλημα ότι, με τέσσερις διαφορετικούς σχεδιαστές, δεν έχει καν μια σταθερή γραμμή, ώστε να τη συνηθίσεις και να παραβλέψεις τις όποιες ατέλειές του, εστιάζοντας στην ιστορία. Ακόμα και ο χρωματισμός δεν έχει σταθερό ύφος. Αυτό είναι λιγότερο αισθητό, κυρίως ως θέμα επιλογής παλέτας, αν και υπάρχουν κάποιες υποθαλάσσιες σκηνές, που είναι τόσο σκοτεινές, ώστε σχεδόν να μη διακρίνεται τίποτε.

Τελικά, μου άρεσε ή δεν μου άρεσε η ιστορία; Για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω. Σίγουρα πρόκειται για ένα ενδιαφέρον πείραμα και σίγουρα μου άρεσε το ότι, στην εποχή του διαδικτύου, των βιντεοπαιχνιδιών και γενικά τής στιγμιαίας ικανοποίησης, υπάρχουν ακόμα κάποιοι, που ενδιαφέρονται να παίξουν αυτό το είδος λογοτεχνικού παιχνιδιού. Το ότι δεν υπήρχε κάποιος προαποφασισμένος σκελετός για την ιστορία, με αρχή, μέση και τέλος, σίγουρα αφαιρεί από την ιστορία, όπως αφαιρούν και τα πολλαπλά στυλ στην αφήγηση και το σχέδιο. Ακόμα και η ιδέα των γοργόνων, ως των υποτιθεμένων κακών τής ιστορίας, ήταν κάπως τραβηγμένη. (Γοργόνες σε ορυχεία;) Ανάμικτα συναισθήματα, ανάμικτη και η βαθμολογία. Εξήμισι.

Ακολουθούν δύο άρθρα. Το πρώτο έχει τίτλο ο Φρέντ Μίλτον και τα Ντίσνεϋ φανζίν τής Δανίας

…ενώ το δεύτερο είναι μία συνέντευξη με τον Φάμπιο Τσελόνι.

Το τεύχος κλείνει με την ιστορία δράκοι και άλλα… έντομα, σε σχέδιο και σενάριο Σωτήρη Γιουβανόπουλου.

Μετά από ένα ατύχημα με κατσαριδοκτόνο, ο Ντόναλντ βλέπει παραισθήσεις, που, όταν συνέρχεται, τον κάνουν να μη θέλει να ξαναδεί κατσαρίδα.

Για να είμαι ειλικρινής, δεν την πολυκατάλαβα την ιστορία. Όσο για το σχέδιο, ο Σωτήρης μάς είχε παρουσιάσει στην ψηφιακή έκδοση τού περιοδικού κάποια εκπληκτικά σχέδια με τον Μίκυ, που με είχαν κάνει να θέλω να διαβάσω μια ολόκληρη ιστορία σχεδιασμένη με την τεχνοτροπία του. Δυστυχώς, το σχέδιο τούτης της ιστορίας δεν έχει καμία σχέση μ’ εκείνα τα σχέδια. Ίσως ο Σωτήρης, σαν τον Casty, να μπορεί να σχεδιάζει μόνο τον Μίκυ. Το θέμα είναι ότι με υπόθεση που δεν την κατάλαβα και με σχέδιο που το βρήκα ερασιτεχνικό, πάνω από πέντε δεν μπορώ να βάλω.

Όπως και πέρσι, υπάρχουν ήδη σχέδια για το επόμενο τεύχος, όπου θα διαβάσουμε την ιστορία το μυστικό των μαγικών κλεψυδρών. (Και όχι κλεψύδρων, όπως περάστηκε στο I.N.D.U.C.K.S., όπου ήδη έχω υποβάλει διόρθωση. Μπλα μπλα μπλα πρωτόκλιτα… μπλα μπλα μπλα γενική πληθυντικού, μπλα μπλα μπλα τόνος στη λήγουσα. Και, ναι, σωστά είναι γοργόνων, γιατί υπάρχει και το τριτόκλιτο γοργών!)

———

Το δεύτερο τεύχος τού περιοδικού προσπάθησε να διορθώσει την βασική έλλειψη τού πρώτου τεύχους, που ήταν η απουσία μιας μεγάλης περιπέτειας, ενώ τα άρθρα, η αποκλειστική συνέντευξη και η συμπληρωματική ιστορία είχαν ως αποτέλεσμα ένα ολοκληρωμένο περιοδικό, όπου δεν μπορείς να πεις ότι του έλειπε κάτι. Όπως είπα, η βασική ιστορία με άφησε με ανάμικτα συναισθήματα, αλλά το πείραμα άξιζε να γίνει και, κακά, τα ψέμματα, αν είχα συμμετάσχει κι εγώ στο πείραμα, δεν θα είχα αντισταθεί στον πειρασμό να μην αλλάξω κι εγώ κατεύθυνση στην ιστορία, ώστε ν’ αφήσω το σημαδάκι μου. Μετάνιωσα που αγόρασα το τεύχος; Σίγουρα όχι. Θα αγοράσω το επόμενο; Σίγουρα ναι!

Εξήμισι στη βασική ιστορία, εξήμισι και στο τεύχος.

Άδεια Creative Commons Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...
This entry was posted in Comics, Ελληνικά Κόμικς, Παρουσίαση: Κόμιξ Wiki and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s