ΝΕΟ ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 206—ΟΙ ΒΩΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΡΖΟΝ

Κυκλοφόρησε σήμερα το τεύχος 206 τού νέου Μίκυ Μάους, με τον Ινδιάνα Γκούφυ να πηδάει από δέντρο σε δέντρο πάνω σε μια κληματσίδα. Πάμε να δούμε τι άλλο μάς επιφυλάσσει το καινούργιο τεύχος.

Όπως κάθε εβδομάδα, είδαμε πρώτα τα περιεχόμενα του τεύχους και το βράδυ, αφού το διαβάσαμε, προσθέσαμε και τα σχόλιά μας.

Το τεύχος ξεκινάει με την ιστορία οι βώλοι τού Ταρζόν, σε σενάριο Rodolfo Cimino και σχέδιο Alessandro Gottardo.

Η… μπιλιαρδοποιία τού Σκρουτζ δέχεται μία παραγγελία για εκατό μπιλιάρδα από τον βαρώνο φον Καραμπόλεν, των οποίων οι μπάλες (όχι τα τραπέζια), πρέπει να αντέχουν βάρος επτά τόνων, για να μπορεί ο βαρώνος να παίζει μπιλιάρδο με τους ελέφαντές του! (Ήθελα να ‘ξερα πώς παίζει μπιλιάρδο αυτός ο βαρώνος. Κάθεται πάνω στις μπάλες, αντί να τις χτυπάει με τη στέκα;) Τέτοιες μπάλες δεν υπάρχουν, εκτός από τους βώλους τού Ταρζόν για ελέφαντες, που βρίσκονται στο μουσέιο τής Λιμνούπολης. Κατά σύμπτωσιν, πρόσφατα βρέθηκαν στην κουφάλα ενός δέντρου κάτι ποιήματα, γραμμένα σε φλούδες μπανάνας (δεν σαπίζουν αυτές μέσα σε λίγες μέρες;) που αποδίδονται στον Ταρζόν, σε κάποια από τα οποία υπάρχουν αναφορές στην ύπαρξη και άλλων τέτοιων βώλων. Ο Σκρουτζ αγγαρεύει, λοιπόν, τ’ ανίψια του, για να πάνε να βρουν αυτούς τους βώλους. Θα τα καταφέρουν;

Αρκετά καλό, μοντέρνο σχέδιο, για μια μάλλον τραβηγμένη υπόθεση, με πολλά λογικά κενά Αφιερώνει πολλές σελίδες στο στήσιμο, και στη συνέχεια το μεγαλύτερο μέρος τής ιστορίας διαδραματίζεται σε ένα χωριό σε μια επικίνδυνη ζούγκλα όπου, ενώ δεν πατάει εκεί κανείς από το φόβο του, οι κάτοικοι ζουν μαδώντας τους τουρίστες, χωρίς οι ίδιοι να κινδυνεύουν από τους φοβερούς κινδύνους τής ζούγκλας. Είπαμε, πολλά λογικά κενά. Έξι με εξήμισι.

Ακολουθεί η ιστορία ο ρέηντζερ τής ερήμου, σε σενάριο και σχέδιο Massimo De Vita.

Ο Γκουφυ είναι ρεήντζερ τής ερήμου. Αφού μας εξηγήσει η ιστορία τι είναι αυτό, βλέπουμε στη συνέχεια τις προσπάθειες τού Γκούφυ να συλλάβει ένα άπιαστο κογιότ. Θα καταφέρει να το πιάσει;

Μοντέρνο σχέδιο, που δεν με ενθουσίασε. Καλύτερος ήταν ο υιός De Vita, όταν σχεδίαζε σε κλασικό στυλ. Η ιστορία, όμως, είναι μια σειρά από εξωφρενικά γκαγκ, που βγάζουν πολύ γέλιο. Θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν τα storyboards μιας σύντομης ταινία κινουμένων σχεδίων από τη χρυσή εποχή τού είδους, από αυτές που λέγαμε «Μίκυ Μάους». Οκτώ.

Συνεχίζουμε με την ιστορία ελεύθερο θέμα, σε σενάριο Paola Mulazzi και σχέδιο Antonello Dalena.

Η δασκάλα έχει βάλει ως  εργασία στα παιδιά να γράψουν μία έκθεση σε ό,τι θέμα θέλουν. Ο Τζούνιορ έχει δύο προβλήματα μ’ αυτό. Πρώτον, δεν θέλει να γράψει έκθεση σε κανένα θέμα (πόσο τον καταλαβαίνω!) και δεύτερον, δεν είναι καλός σε τίποτα, που δεν έχει σχέση με φαντασία και τεμπέλικα βατραχοχτάποδα. Θα καταφέρει τελικά να γράψει κάτι;

Μέτριο σχέδιο, με καλά ζωγραφισμένο Τζούνιορ, άλλα άσχημα ζωγραφισμένη γιαγιά Ντακ. Η υπόθεση είναι όμορφη, με την φαντασία τού Τζούνιορ να οργιάζει, καθώς ο νους του πάει σε οτιδήποτε εκτός από την έκθεση. Επτά με επτάμισι.

Ένα πράγμα, που δεν κατάλαβα, είναι γιατί υποτίθεται ότι η ιστορία διαδραματίζεται τον πρώτο καιρό, που ήρθε η δεσποινίς Καλλιγραφία στο χωριό. Η ιστορία δημοσιεύτηκε τρία χρόνια μετά από την πρώτη της εμφάνιση, και το ότι η δεσποινίς Καλλιγραφία είναι καινούργια δασκάλα δεν προσθέτει κάτι στην ιστορία.

Όπως είπα και πριν, τον καταλαβαίνω τον Τζούνιορ. Όπως μου αρέσει να λέω, τώρα που μεγάλωσα, η έκθεση είναι ένα φοβερό πράγμα να κάνει κανείς στις ιδέες! Ποτέ μου δεν κατάλαβα τι αποκομίσαμε από το να γράφουμε κάθε μία ή δύο εβδομάδες ένα κείμενο (ακριβώς!) δύο σελίδων πάνω σε όποιο θέμα ερχόταν του δασκάλου (ή του αναλυτικού προγράμματος—δεν ξέρω) και με το οποίο έπρεπε μάλιστα υποχρεωτικά να συμφωνούμε, χωρίς ποτέ να μας δείξει κανείς πώς γράφεται μια έκθεση. Διαβάζαμε, που διαβάζαμε τις—υποτίθεται—καλύτερες. Θα μπορούσαν τουλάχιστον να μας λέγανε γιατί ήταν οι καλύτερες. Μόνο στην έκτη γυμνασίου, στο φροντιστήριο (όχι στο σχολείο), μας είπανε πέντε πράγματα και κατάφερα να γράψω ένα αξιοπρεπές 16 στις εισαγωγικές εξετάσεις.

Κλείνοντας, κύριε Αρχισυντάκτα, μια και η παρουσίαση της ιστορίας εξελίχτηκε σε… έκθεση ιδεών με ελεύθερο θέμα, να σας υπενθυμίσω ότι το δεύτερο πρόσωπο τής προστακτικής αορίστου τού ρήματος «γράφω» είναι «γράψε». Επομένως, αν κολλήσουμε και ένα «περί» μπροστά, η προστακτική τού ρήματος «περιγράφω» γίνεται «περίγραψε» και όχι «περιέγραψε», όπως το γράψατε επανειλημμένα. Το τελευταίο είναι τρίτο πρόσωπο οριστικής και σημαίνει άλλο πράγμα. Το ότι δεν σας το κοκκινίζει ο ορθογράφος δεν σημαίνει ότι μπορείτε να χρησιμοποιείτε τη λέξη όπου λάχει.

Ακολουθεί η ιστορία γκανγκστερικές ταινίες, σε σενάριο Marco Bosco και σχέδιο Sergio Asteriti, από τη σειρά πάμε σινεμά; (Αχ, αυτό το ρημάδι το ερωτηματικό!)

Στο στόχαστρο της σειράς μπαίνουν αυτήν την εβδομάδα οι ταινίες με θέμα το οργανωμένο έγκλημα, όπου παρακολουθούμε την άνοδο και την πτώση—ποιου άλλου;—του Μαύρου Πητ.

Το σχέδιο κάνει μπαμ ότι είναι του Asteriti, κυρίως από τον τρόπο, που είναι σχεδιασμένα τα διάφορα πρόσωπα. Θα το έλεγα καλό, αλλά τα καρέ είναι τίγκα στα πρόσωπα, και πάρα πολύ από κάτι καλό δεν είναι απαραίτητα καλό. Η ιστορία έβγαλε κάποιο γέλιο, αλλά δεν είναι και από τις πιο αστείες τής σειράς. Εξήμισι με επτά.

Συνεχίζουμε με την ιστορία μάγισσα με δίπλωμα, σε σενάριο Bruno Sarda και σχέδιο Giampaolo Soldati.

Όταν η Μάτζικα επισκέπτεται τη χώρα των μαγισσών, διαπιστώνει ότι η χώρα έχει εκμοντερνιστεί, και ότι, για να οδηγήσει τη μαγική της σκούπα, απαιτείται πλέον δίπλωμα. Πρέπει, λοιπόν, να δώσει εξετάσεις. Όμως η πρόεδρος τής επιτροπής των εξετάσεων είναι μια παλιά της συμμαθήτρια, που δεν τη χωνεύει καθόλου. Θα καταφέρει η Μάτζικα να πάρει δίπλωμα;

Όμορφο σχέδιο, για μια σχετικά αστεία ιστορία, όπου η Μάτζικα τραβάει των παθών της τον τάραχο με τις διάφορες δοκιμασίες, στις οποίες την υποβάλλει η παλιά της συμμαθήτρια, προσπαθώντας να την κάνει να αποτύχει. Επτά.

Το τεύχος κλείνει με την ιστορία προϊστορικά ντοκυμαντέρ, σε σενάριο Carlo Gentina και σχέδιο Paolo De Lorenzi.

Στην προϊστορική εποχή, οι άνθρωποι των σπηλαίων είχαν στα σπίτ… σπήλαιά τους συνδρομητική… λιθοτηλεόραση. Πρόκειται για μια ζωγραφισμένη πλάκα, που κάθε μερικές μέρες την αντικαθιστούσαν με μια άλλη, με διαφορετική ζωγραφιά. Όμως ο κόσμος άρχισε να τη βαριέται, μια και ο ζωγράφος, που είχε προσλάβει ο Σκρουτζ, στον οποίο ανήκε η λιθοτηλεόραση, ήξερε να ζωγραφίζει μόνο μαμούθ. Ο Φέθρυ, που κάτι πιάνει το χέρι του από σκίτσο, αναλαμβάνει να πάει με τον Ντόναλντ να βρει και να σχεδιάσει διάφορα ζώα, τα οποία στη συνέχεια θα τα ζωγράφιζε ο μεγάλος ζωγράφος.

Σχέδιο μέτριο για μια μέτρια ιστορία. Αυτές οι μεταφορές τής σύγχρονης ζωής στον προϊστορικό κόσμο, όπου με κάποιο τρόπο όλα γίνονται με πέτρες και ξύλα, στο στυλ των Flintstones, ποτέ δεν με ενθουσίασαν. Πέντε.

Την επόμενη εβδομάδα θα διαβάσουμε την ιστορία ο κλέφτης σκιά, σε σενάριο Marco Bosco και σχέδιο Lino Gorlero.

mickey

Αυτήν την εβδομάδα έχουμε μια επιλογή από έξι ιστορίες, που πρωτοδημοσιεύτηκαν στο Topolino μεταξύ 2002 και 2014.

Ένα μάλλον μέτριο τεύχος, από το οποίο ξεχώρισαν πρωτίστως η ιστορία με τον Γκούφυ και κατά δεύτερο λόγο αυτή με τον Τζούνιορ. Μέσος όρος για το τεύχος γύρω στο εξήμισι με επτά.

Τις παρουσιάσεις τού εβδομαδιαίου ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ μπορείτε να τις βρείτε συγκεντρωμένες εδώ.

Άδεια Creative Commons Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...
This entry was posted in Comics, Ελληνικά Κόμικς, Ιστορίες από το Μίκυ Μάους, Μίκυ Μάους, Παρουσίαση: Μίκυ Μάους and tagged , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to ΝΕΟ ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 206—ΟΙ ΒΩΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΡΖΟΝ

  1. Ο/Η Kriton λέει:

    Για όποιον ενδιαφέρεται, προσθέσαμε τα σχόλιά μας στην παρουσίαση του νέου Μίκυ Μάους 206.

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Giorgos Kyprakis λέει:

    Τα γραμματικά, ορθογραφικά και τυπογραφικά λάθη υπάρχουν σε όλα τα τεύχη. Μάλλον δε γίνεται κανένας έλεγχος. Σε προηγούμενο τεύχος είδαμε την Μάρβελ Ντακ να ανακοινώνει περήφανα πως λέγεται «ΜΑΡΒΕΚ ΝΤΑΚ».

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Kriton λέει:

      Η συγκεκριμένη σύγχυση, όπως και η σύγχυση του -βάλλω / -βάλω είναι διαδεδομένα λάθη αγνοίας, τα οποία επιτείνονται από το ότι όλες είναι υπαρκτές λέξεις, οπότε περνάνε από τον ορθογράφο. Αν ξέρουν το σωστό, θα κάνουν λάθος μόνο όταν τους ξεφεύγει, αφού δεν κάνουν ελέγχους. Αν δεν το ξέρουν, όσους ελέγχους και να κάνουν, δεν πρόκειται να το πιάσουν. Επομένως, δεν κάνει κακό να το επισημαίνουμε πότε πότε.

      Υπομονή, πάντως. Τα πρώτα 47 χρόνια είναι δύσκολα. Τα κόμικς τού Τερζόπουλου, στο ξεκίνημά τους, είχαν κι αυτά κάτι καραμπινάτα ορθογραφικά λάθη. Κάποια στιγμή, όμως, είχαν φτάσει σε τέτοιο σημείο, που αν το έβλεπες γραμμένο στο Μίκυ Μάους, ήξερες ότι είναι σωστό, όσο κι αν ξένιζε.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.