ΝΕΟ ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 213—ΜΠΑΡΕΣ ΜΕ… ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ

Κυκλοφόρησε σήμερα το τεύχος 213 τού νέου Μίκυ Μάους, με τον Σκρουτζ να απολαμβάνει μια δροσερή φέτα καρπούζι στην παραλία. Πάμε να δούμε τι άλλο μάς επιφυλάσσει το καινούργιο τεύχος.

Όπως κάθε εβδομάδα, είδαμε πρώτα τα περιεχόμενα του τεύχους και αργότερα, αφού το διαβάσαμε, προσθέσαμε και τα σχόλιά μας.

Προεπισκόπηση του τεύχους μπορείτε να δείτε εδώ.

Λίγα λόγια για το εξώφυλλο. Ξέρω ότι πολλοί θα το θάψετε, που είναι έτσι απλό, αλλά: Γυρίζοντας από το περίπτερο, με βλέπει μια γειτόνισσα. Μίκυ Μάους, λέει! Να το πάρω κι εγώ! Στη συνέχεια βλέπει το εξώφυλλο. Αχ, τρώει καρπούζι, λέει ενθουσιασμένη! Μπορεί να μην ενθουσιάζει αυτούς, που περιμένουν υψηλή τέχνη στο εξώφυλλο, αλλά τη δουλειά του, ως κράχτης για το τεύχος, την κάνει, απ’ ό,τι φαίνεται, μια χαρά.

Το τεύχος ξεκινά με την ιστορία μπάρες με… χαρακτήρα, σε σενάριο Maria Muzzolini και σχέδιο Alessandro Gottardo.

Ο Σκρουτζ βγάζει στην αγορά μπάρες διατροφής (και όχι μπάρες του μετρό, όπου πήγε αρχικά ο νους μου) οι οποίες διορθώνουν προσωρινά τα ελαττώματα του χαρακτήρα αυτού που τις τρώει. Μια μέρα, όπου ο Σκρουτζ πρέπει να συναντήσει μία πλούσια κυρία, την οποία δεν χωνεύει καθόλου και στη συνέχεια έναν παλιό χρυσοθήρα απ’ το Κλοντάικ, φτιαγμένο από την ίδια στόφα με αυτόν, αποφασίζει να φάει μία μπάρα, που θα τον κάνει περισσότερο κοινωνικό, για να τα βρει με την κυρία και στη συνέχεια, όταν η επίδρασή της θα έχει περάσει, να παζαρέψει αλύπητα με τον χρυσοθήρα. Όμως, ο χρυσοθήρας έρχεται νωρίτερα, και η κυρία, που έρχεται στη νώρα της, έχει φάει κι αυτή μία μπάρα, για να γίνει σαν τον Σκρουτζ!

Το σχέδιο είναι μάλλον μέτριο προς άσχημο. Η ιστορία έχει αρκετή πλάκα, με τον Σκρουτζ να μιλάει στο μεγαλύτερο μέρος τής ιστορίας σαν τους Βρετανούς στην ελληνική εκδοχή τού Αστερίξ στους Βρετανούς (πληθυντικός, ευγένειες κλπ.). Έξυπνο και το τέλος, όπου όχι απλώς χάνει και τις δύο δουλειές, αλλά βλέπουμε και τον οδυνηρό τρόπο, με τον οποίο τις χάνει. Επτά.

Ακολουθεί η ιστορία το δέντρο τής γνώσης, σε σενάριο Carlo Panaro και σχέδιο Lara Molinari.

Ο Λούντβιχ βρίσκεται στο Πουέρτο Νάτσο, αναζητώντας το «δέντρο τής γνώσης», ένα δέντρο στο οποίο ο αρχαίος λαός των Εγκυκλοπαιδίτος είχε αναρτήσει όλες τις γνώσεις του, γραμμένες σε φύλλα χαλκού. (Δεν πρέπει να ξέραν και πολλά· καμιά εικοσαριά φύλλα ήταν όλα κι όλα!) Εκεί συναντά τον Γκαστόνε και του προτείνει να έρθει μαζί του, για να τον βοηθήσει με την τύχη του να βρουν αυτό το δέντρο.

Κι εδώ το σχέδιο είναι μέτριο προς άσχημο. Η ιστορία, όμως, είναι μια ενδιαφέρουσα περιπέτεια, αν και κάπου τη χαλάει το ότι οι δύο ήρωες δεν ξεπερνάνε τα εμπόδια χάρις στις ικανότητές τους, αλλά χάρις στην τύχη τού Γκαστόνε. Επτά και εδώ.

Συνεχίζουμε με την ιστορία γκολφ—μάχη μέχρι εσχάτων, σε σενάριο Giorgio Martignoni και σχέδιο Claudio Panarese.

Ο Σκρουτζ και ο Ρόμπαξ έχουν γήπεδα του γκολφ, τα οποία πηγαίνουν το ίδιο καλά, ό,τι και να κάνουν οι δύο ιδιοκτήτες τους, προκειμένου να πάρουν πελάτες από τον άλλον. Αυτά, μέχρι τη στιγμή όπου ο Ντόναλντ τρώει στο κεφάλι ένα μπαλάκι του γκολφ και γίνεται αυθεντία στο άθλημα. Ο κόσμος συρρέει στο γήπεδο του Σκρουτζ για να τον δει. Όμως, κάτι θα πάει στραβά, και ο Νοναλντ θα αναγκαστεί να ασκήσει τη δεξιοτεχνία του κάπου πολύ μακριά.

Το σχέδιο είναι καλό, μοντέρνο, αν και κάπου δεν μου άρεσε. Η ιστορία τελείωσε κάπως απότομα, πάνω που έλεγες ότι ωραία τη στήσανε, να δούμε τώρα τι θα γίνει. Κάπου θα περίμενες να χάσει ο Ντόναλντ την ικανότητά του, προκαλώντας την καταστροφή, αλλά ο Ντόναλντ διατήρησε την ικανότητά του μέχρι το τέλος. Έξι.

Ακολουθεί η ιστορία το παγωτό των χιλίων γεύσεων, σε σενάριο Massimiliano Valentini και σχέδιο Luciano Milano.

Όταν τέσσερις παγωτατζήδες τής Λιμνούπολης εξαφανίζονται, ο πράκτωρ Πασχάλης τής ΓΙΑΜ αναλαμβάνει να τους ανακαλύψει. (Ο πράκτωρ, αιτιατική τον πράκτορα (ή τον πράκτωρα, αν προτιμάτε την καθαρεύουσα) και όχι τον πράκτωρ, κύριε Αρχισυντάκτα! Τα έχουμε ξαναπεί, νομίζω.)

Καλό, μοντέρνο σχέδιο, αλλά γελοία ιστορία στο στυλ των περισσοτέρων ιστοριών τής ΓΙΑΜ. Αυτό, που ξεχώριζε, ήταν το Πασχαλόχημα και ο τρόπος με τον οποίο ενημέρωνε τα κεντρικά τής υπηρεσίας, όταν ο Πασχάλης βρισκόταν σε κίνδυνο. Έξι.

Συνεχίζουμε με την ιστορία με λουκ λεκιασμένο, σε σενάριο Tito Faraci και σχέδιο Enrico Faccini.

Ο Ντόναλντ ετοιμάζεται να βγει με τη Νταίζυ, ντυμένος στην πένα, για αλλαγή. Όμως μια σειρά από ατυχήματα με ένα σάντουιτς, θα του κάνουν το κοστούμι καινούργιο. Θα καταφέρει να εντυπωσιάσει ο Ντόναλντ;

Περιέργως, παρά την ατυχία του, ναι. Η ιστορία είναι ουσιαστικά το στήσιμο για το γκαγκ του τελευταίου καρέ. Ένα ωραίο στήσιμο, που δεν κουράζει καθόλου, με το τελευταίο καρέ να φέρνει μια απροσδόκητη ανατροπή. Το σχέδιο, βέβαια, είναι του Faccini. Επτά.

Το μάθημα της γλάσσας συνεχίζεται, κύριε Αρχισυντάκτα: Η προστακτική τού ρήματος «δρω» είναι, όπως γνωρίζετε, «δράσε». Επομένως, η προστατκτική τού ρήματος «αντιδρώ» είναι «αντίδρασε». «Αντέδρασε» είναι το δεύτερο πρόσωπο της οριστικής αορίστου. Π.χ., ο τερματοφύλακας αντέδρασε ακαριαία, αποκρούοντας το πέναλτι.

Το τεύχος κλείνει με την ιστορία ο κοριός τής μόδας, σε σενάριο Roberto Gagnor και σχέδιο Salvatore Deiana.

Η Τζένυ και ο Λούλης ρίχνουν στην αγορά τον παρλακοριό, μια εφεύρεση του Κύρου που είναι ένα μικρό ακουστικό, το οποίο συνδέεται στο διαδίκτυο και δίνει στον χρήστη του πληροφορίες για το εκάστοτε θέμα συζητήσεως, ώστε  να μπορεί να μιλάει για τα πράγματα που είναι στη μόδα, τα οποία όλοι πρέπει να γνωρίζουν, αλλά κανένας δεν γνωρίζει. Όταν ο Σκρουτζ και ο Ρόμπαξ πρέπει να συζητήσουν για δουλειές με ένα σχεδιαστή μόδας, αναγκάζονται να προμηθευτούν κι αυτοί παρλακοριούς. Εκεί είναι, που αρχίζουν τα προβλήματα.

Σχέδιο μέτριο προς καλό. Η ιδέα με τους παρλακοριούς ήταν καλή, αλλά θα ήθελε περισσότερο ξεζούμισμα στη φάση όπου οι παρλακοριοί τού Σκρουτζ και του Ρόμπαξ αρχίζουν να προτείνουν ασυναρτησίες, και όπου θα μπορούσαμε να είχαμε σκάσει στα γέλια. Αντιθέτως, γέλασα πιο πολύ με το γκαγκ του πρώτου καρέ, με τον σνομπ τύπο να εκλαμβάνει την εικόνα του στον καθρέφτη σαν έργο μοντέρνας τέχνης, που δεν του άρεσε κιόλας. Επτά.

Ολοκληρώνουμε το μάθημα της γλώσσας για σήμερα κύριε Αρχισυντάκτα, επισημαίνοντας ότι η στερεότυπη έκφραση είναι «άκρον άωτον» και όχι «άκρων άωτον». Το ότι κάτι περνάει από τον ορθογράφο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι και σωστό. Πρέπει και το συντακτικό να είναι σωστό.

Την επόμενη εβδομάδα θα διαβάσουμε την ιστορία η κουζίνα αντί-στρες, σε σενάριο Maria Muzzolini και σχέδιο Stefano Intini.

mickey

Αυτήν την εβδομάδα έχουμε μια επιλογή έξι ιστοριών, που πρωτοδημοσιεύτηκαν στο Topolino μεταξύ 2002 και 2008.

Ένα τεύχος με έξι ιστορίες δροσερές σαν το καρπούζι, που τρώει ο Σκρουτζ στο εξώφυλλο, κάποιες πιο δροσερές και κάποιες με λίγο περισσότερα κουκούτσια. Μέσος όρος για το τεύχος κάτι λιγότερο από επτά.

Νομίζω ότι είναι προφανές ότι αυτό, που με ενόχλησε περισσότερο, ήταν τα πολλά και χοντρά γλωσσικά σφάλματα σ’ αυτό το τεύχος. Κακά τα ψέματα· η οικονομία οικονομία, αλλά κάποιος, που θα κάνει την γλωσσική επιμέλεια των κειμένων, είναι απαραίτητος.

Τις παρουσιάσεις τού εβδομαδιαίου ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ μπορείτε να τις βρείτε συγκεντρωμένες εδώ.

Άδεια Creative Commons Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...
This entry was posted in Comics, Ελληνικά Κόμικς, Ιστορίες από το Μίκυ Μάους, Μίκυ Μάους, Παρουσίαση: Μίκυ Μάους and tagged , , , . Bookmark the permalink.

8 Responses to ΝΕΟ ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 213—ΜΠΑΡΕΣ ΜΕ… ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ

  1. Ο/Η Kriton λέει:

    Για όποιον ενδιαφέρεται, προσθέσαμε τα σχόλιά μας στην παρουσίαση του νέου Μίκυ Μάους 213.

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η apetoussis82 λέει:

    Το συγκεκριμένο τεύχος δεν το είδα ακόμα (σε ένα μήνα θα έρθει στην Κύπρο), αλλά το όλο θέμα Καθημερινής και γραμματικής έχει ξεφύγει. Αρχίζω να πιστεύω ότι ο επιμελητής των κειμένων είναι της γενιάς των ‘greenglish’.

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Kriton λέει:

      Αμφιβάλλω αν έχουν επιμελητή. Το πιο πιθανόν είναι ότι πιστεύουν ότι, προσέχοντας (είναι αδύνατον να βρεις όλα τα δικά σου λάθη) και χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικό ορθογράφο (ο οποίος και καλά Ελληνικά δεν ξέρει και δεν έχει ιδέα από συντακτικό), μπορούν να γλυτώσουν το έξοδο του επιμελητή, όπως, με το να μη μεταφράζουν τα ηχητικά εφέ, γλύτωσαν το έξοδο του γραφίστα. Βάλε και το ότι, αν πρόκειται για άτομα που πήγαν σχολείο μετά το 1981, οπότε τα σχολεία στην Ελλάδα έπαψαν ουσιαστικά να διδάσκουν οτιδήποτε, δεν ξέρουν καν σωστά Ελληνικά, και ολοκληρώνεται το κακό.

      Το μόνο παρήγορο είναι το ότι και ο Τερζόπουλος κάπως έτσι άρχισε με το Μίκυ Μάους, αλλά κάποια στιγμή διορθώθηκε. Βέβαια εκεί είχαν και την παλιά ορθογραφία, με τις υποτακτικές, που πολύν κόσμο τους μπέρδευαν. Από την άλλη, στο σχολείο εγώ έμαθα και τις υποτακτικές, που μπέρδευαν το επιτελείο τού Τερζόπουλου, και πράγματα όπως τη διαφορά μεταξύ «αναβάλλω» και «αναβάλω», που μπερδεύουν το επιτελείο τής Καθημερινής, και δεν καταλαβαίνω γιατί μπερδευόντουσαν οι μεν και συνεχίζουν να μπερδεύονται οι δε. Αυτό που είμαι βέβαιος είναι ότι και στο περιοδικό Γυναίκα τού Τερζόπουλου τη δεκαετία του 1960 και στην εφημερίδα Καθημερινή των ημερών μας δεν πρέπει να υπάρχουν τέτοια κραυγαλέα σφάλματα. Πιο μορφωμένοι συντάκτες στα «σοβαρά» έντυπα; Αδιαφορία για τα «παιδικά» έντυπα, που δεν είναι «σοβαρά»; Ποιος ξέρει.

      Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η John Kon λέει:

      Από τα διαβάζω Μίκυ μαους γιατί… Έβγαλες το συμπέρασμα;; και επίσης κριτων είναι βρεις. (
      Χωρίς παρεξήγηση πάντως )

      Μου αρέσει!

      • Ο/Η Kriton λέει:

        Αν ρωτάς γιατί πιστεύω ότι δεν έχουν επιμελητή, απλώς κρίνω εκ του αποτελέσματος. Ομοίως και για τον γραφίστα.

        Για το «βρης»/«βρεις» (ευχαριστώ για την επισήμανση—το διόρθωσα), όπως είπα, είναι αδύνατον να βρεις όλα τα δικά σου λάθη. Χρειάζεται και μια δεύτερη ματιά. Προς υπεράσπισίν μου, πάντως και το «βρης» σωστό είναι, με την παλιά ορθογραφία. (Η υποτακτική, που λέγαμε.) Όταν δημοσίως γράφω με την επίσημη νεοελληνική ορθογραφία και κατ’ ιδίαν με την ιστορική, πότε πότε μου ξεφεύγει καμιά υποτακτική, και την γράφω με ήτα.

        Και… επίσης χωρίς παρεξήγηση, είναι «Κρίτων», με κεφαλαίο κάπα! Για το ποια είναι η διαφορά, θα αφήσω τον κύριο Data, να το εξηγήσει.

        Μου αρέσει!

  3. Ο/Η apetoussis82 λέει:

    Αυτό με το «αναβάλλω» και «αναβάλω» κλπ, δεν κατάλαβα ποτέ γιατί μπερδεύει τον κόσμο. Εκτός του ότι ο κανόνας είναι απλός, είναι και κάτι που ακούγεται και στον προφορικό λόγο (τουλάχιστον εγώ ακούω τη διαφορά), επομένως δεν θα έπρεπε να δυσκολεύει κάποιους που η δουλειά τους έχει να κάνει με γραμματική.

    Και ενώ συνηθίσαμε να βλέπουμε ένα λάμδα αντί του ορθού δύο, ή δύο αντί ενός κλπ, στα έντυπα της Καθημερινής, ψες τη νύχτα, όλως τυχαίως, συνάντησα αυτό το λάθος σε Μίκυ Μάους του Τερζόπουλου. Και μάλιστα για δεύτερη φορά εντός μερικών ημερών! (κάτι που θεωρούσα για χρόνια αδύνατον)

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Kriton λέει:

      Στην Κύπρο προφέρετε το διπλό λάμδα, οπότε σας είναι πιο εύκολο να τα ξεχωρίσετε. Από εδώ μεριά, «αναβάλλω» και «αναβάλω» προφέρονται ακριβώς το ίδιο, οπότε, αν δεν ξέρει κάποιος πέντε πράγματα από γραμματική, η οποία μάλλον από το ένα αυτί μπαίνει και από το άλλο βγαίνει στο ελληνικό σχολείο, του είναι πολύ δύσκολο να τα ξεχωρίσει.

      Ξεφυλλίζοντας τον καινούργιο τόμο των απάντων τού Σκάρπα, πάλι έπεσε το μάτι μου σε ένα τέτοιο μπέρδεμα. Πού να τον διαβάσω κιόλας τον τόμο!

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.